گاهی خسته میشم .. خیلی خسته .. مثل این روزها .. دلم آدم بالغ میخواد برای معاشرت .. کسی که کمی الفبای معاشرت رو بدونه .. همدلی رو .. مدیریت رو .. از اینکه اغلب مدیریت روابط اطرافم به عهده منه خسته شدم .. از اینکه وقتی من خوب نیستم کسی نیست که شرایط رو مدیریت کنه خسته شدم .. دلم حمایتگری میخواد .. دلم میخواد کسی باشه که بدونم حتی اگه من اشتباه کنم، حتی اگه من غیر منطقی و نابالغانه رفتار کنم اون بتونه شرایط رو مدیریت کنه .. من رو مدیریت کنه .. اون پناه باشه حتی وقتی من بدم .. کسی که یادش بیاد من خیلی وقتا خیلی خوب بودم و به خاطر همون خوب بودنها تاب بیاره بدی هامو .. آغوش باشه و صبر و عشق برای اینکه باز خوب بشم .. نیست چنین کسی کنارم .. اگه اشتباه کنم اگه کم بیارم .. خسته م از سنگینی این بار .. از این تنهایی ..

میدونی من شبیه ترین فرد دنیا به توام بابا ؟ میدونی لحظه ای یادم نمیره که نیستی؟ میدونی غم نبودنت و دلتنگی دیدنت چقدر عمیق تر شدن؟ چقدر خسته م از به دوش کشیدن این غم .. این حسرت .. این دلتنگی .. باری که روز به روز سنگین تر میشه .. چقدر خسته م از حالی که خوب نیست .. چقدر خسته م از تحلیل و انالیز خودم .. از کنترل خودم .. دلم رها بودن میخواد .. اینکه وقتی دلم میخواد کاری رو انجام بدم به هیچی فکر نکنم و انجامش بدم .. خسته م ..